Bij het inlopen werd het niveauverschil al duidelijk. Terwijl wij nogheerlijke taart aan het eten waren begonnen de dames van VCN aan de zeer professionele warming-up. Vooral het simultaan duiken was indrukwekkend. Het inspelen was lastig door de gladde harde ballen. Het inslaan deed onze monden openvallen, wat waren die lange meiden aan het knallen. Wij hadden daarentegen al moeite het rechtdoor en in slaan. Als klap op de vuurpijl was Remco niet aanwezig. Samen met onze mentalcoach Leo zou hij de reis naar Capelle gaan maken. Helaas begaf de gouden Volvo van Leo het in Tilburg's meest gevreesde wijk, de Reeshof. Op mijn aanvoerderschouders (ze zijn redelijk breed) rustte de zware taak om alles tot een goede einde te brengen. Gelukkig was deze situatie uitgebreid besproken in ons eerste teamgesprek en wist iedereen hoe ik tegen het spelen zonder coach op zie. Gelukkig beloofde mijn team me te helpen waar ze maar konden, wat een stel fantastische mensen!!

De eerste set begon Nico als SV. PartySmoker stond met Lein op midden. Dancing queen op dia en Mirleen en Merel mochten de buitenkant bewaken. Als klapper had Easy te kennen gegeven het niet erg te vinden om wederom het te kleine liberoshirt aan te trekken. Deze tactische opstelling had Remco in het uitgebreide telefonische overleg doorgegeven. De eerste set begon goed met goede servicedruk. Helaas wist VCN ons ook onder druk te zetten  en kwamen ze gestaag dichterbij. De pass bleef wat hangen en scoren werd lastig.  Door Maddy te wisselen voor Eline kon ook een 12 bal gespeeld worden. Deze wissel bracht ons dan ook dat zetje dat we nodig hadden en zonder veel moeite konden we de eerste set pakken (22-25).

De Zeven die de eerste set hadden afgesloten mochten in de tweede weer beginnen. De servicedruk bleef goed en het spel liep beter dan in de eerste set. Ook nu weer slaagde we er in te winnen (20-25). In de derde set bleef het team wederom ongewijzigd. VCN wist dat ze hun laatste kans kregen en gingen dan ook volle bak. Wij voelden de druk van de winst en konden het spel niet blijven bepalen. Kirsten werd ingezet om het verschil te maken aan het net, maar ondanks haar foutloze spel konden we de omslag niet maken. Helaas de winst was nog niet binnen en er was wat meer stress ontstaan (25-16). 

Tsjaa wat doe je na zo'n set, wisselen of niet. In al mijn wijsheid wisselde ik Lein voor de zeer stressbestendige PS. Merel en Mirleen wisselden van plek waarbij Merel duidelijk haar laatste kans kreeg. Deze wist ze heel goed te pakken. De start van de set was matig en VCN kon lang aanhaken maar we knokten ons terug mede door de  uitstekende verdediging van Britt. Dit leidde tot enorme frustratie  bij VCN en dus weer onnodige fouten. De enthousiaste bank werd nog  luider en we wisten het spel naar ons toe te trekken.  Met de stand  22-23 op het bord werd een time-out gevraagd door VCN. (Zelf hadden we aan 2 time-outs voldoende voor de hele wedstrijd) De vraag was kort en duidelijk: wie gaat die eennalaatste bal scoren? Hierop sprak Maddy de legendarische woorden: geef maar aan gelijk. Met een super killblok van PS waren we de tikbal van Maddy weer snel vergeten. Gelukkig blijkt mij, ik scoor al de hele wedstrijd met mijn tikballen.  De pass was prima net als de setup, helaas werd dit de eerste tikbal van Maddy die de overkant van het net niet haalde. We stonden weer verder dat meisjes van 13 de druk niet aankunnen en de dames van Goirle wel! (25-27) Het was een geweldige pot waarbij alle complimenten aan de bankspelers gegeven moeten worden. Ik heb zelden zo'n goede aanmoediging gehad en gehoord. Geen enkele noot ging vals en het assortiment liedjes leek onuitputtelijk. Op naar korenslag!