Na de teleurstellende nederlaag tegen Atak vorige week, stond er
afgelopen zaterdag weer een ouderwetse Goirle-Sarto op het programma.
Beide teams zijn de afgelopen transferperiode flink door de mangel
gehaald en menig supporter vond dan ook de weg naar de Schietberg 1 om
te kijken hoe de vlaggen er bij hangen. Trainer-coach Boogers van
Goirle had het makkelijk met het bepalen van de opstelling, hij hoefde
alleen over de spelverdelerpositie zijn hoofd te breken. Middenman PP
ging afgelopen maandag door zijn enkel en zo hadden Ron en het
Sleeptouw een basisplekje bemachtigd. Of PP gespeeld had was sowieso
de vraag, want afgelopen woensdag gaf hij aan dat hij niet veel kon
volgen van onze gesprekjes over Sarto omdat hij al die namen niet kon
plaatsen. Passer-loper Yes-R kampt met een onwillige achillespees en
mag even niet zijn eigen gewicht de hoogte in lanceren, Bob Ross en
Übersexy Lexy stonden zodoende samen met Frats, die sinds het afhaken
van van Heijst geen directe concurrent meer heeft, op de
buitenposities. Na wat wikken en wegen was het jeugsdpeler en manager
van Michael I. Renzo, die na 4 sets met Heren 2, ook met Heren 1 mocht
meedoen. De liberopositie is dit seizoen tot nu toe zo ongrijpbaar als
een pinda in een glas bier, libero1 Van Heijst heeft een timeout ,
libero2 Partysmoker heeft een los stukje bot in zijn pink en libero3
Michael Ignacio had na een puike pot met Heren 2 andere plannen.
Zodoende viel de blessure van Yes-R als een puzzelstukje op het plekje
van libero4 en was het basis zevental een feit.

Sarto had met Jeroen (nr. 21 voor PP) in het gips wat wijzigingen in
de passopstelling moeten doorvoeren, desondanks koos Goirle er voor
om de service te richten op 80%-aanvaller Bas (nr. 1 voor PP) om het
hem zodoende lastiger te maken de punten binnen te slaan. De eerste
set ging Goirle voortvarend van start, met een stabiele pass werd het
verdeelspel aan het net een leuke bezigheid en met name de Bob Ross en
Übersexy Lexy stonden op buiten met speels gemak de ballen binnen te
poefen. Een rappe 25-17 verscheen op het scorebord en er werd snel van
helft gewisseld.

In set 2 verschoof Sarto de service van Yes-R naar de Bob Ross en
Übersexy Lexy en werd Goirle gedwonen om een stapje extra te zetten om
hetzelfde aanvalspelletje te spelen. Daarnaast had Sarto de
aanvallerspositie geherschikt en kwam beter voor de dag. Zodoende was
het Goirle wat ineens een voorsprongetje moest prijs geven en
vervolgens het sideoutspel van Sarto niet kon doorbreken. De pass van
Sarto kon niet ontregeld worden en ook de tikballetjes vielen als
cadeautjes voor Sarto. Ook de inbreng van maandagtrainer De Muur, die
zich goed aan zijn uitspraak houdt om nooit meer voor een andere
vereniging dan VC Goirle uit te komen en sindsdien probeert ook
daadwerkelijk met heel de vereniging mee te spelen, kon daar geen
verandering inbrengen. Met 21-25 was set 2 prooi voor Sarto.

In set 3 gingen beide teams er vol voor en kon het publiek op het
puntje van de comfortabele tribunes in De Wissel gaan zitten. De set
ging continue gelijk op en de wedstrijd begon nu echt op een derby te
lijken. Beide teams konden aardig het spelletje spelen wat ze op het
oog hadden en dit resulteerde in lange rallys met druk op de ketel en
geen ruimte voor unforced errors. Waar Goirle aanvankelijk een puntje
voor liep was het Sarto dat tegen de 25 het voordeel overnam.
Ondertussen waren de tientallen supporters ook bezig met een
wedstrijdje aanmoedigen. Op 27-26 in het voordeel van Sarto eindigde
een lange rally na een mishit van Frats in setwinst voor Sarto.

2-1 achter tegen Sarto, en toch de kopjes omhoog en volle bak door,
dat was de insteek voor set nr 4 voor Goirle. Goirle kwam weer goed
uit de startblokken en ondanks dat de pass van Sarto aardig op peil
bleef, werd de servicestrategie niet gewijzigd. Zo ging het
wedstrijdbeeld gelijk op, maar had Goirle wel een bepaalde mate van
leiding in handen. Ook nu waren er weer mooie, of in ieder geval
lange, rallys en punten aan beide kanten van het net. Goirle speelde
de set solide uit naar een 25-23 overwinning.

Toch een vijfde set dus, iets waar de neutrale toeschouwer en
inmiddels de Goirlese toeschouwer ook, blij mee was; iedereen ging er
nog eens goed voor zitten. De set ging gelijk op en op 8-7 in het
voordeel van Sarto werd van helft gewisseld. Toen kwam de klad er in
bij Goirle door een paar persoonlijke fouten en ging de set iets te
snel met 15-11 naar Sarto. Een flinke domper voor Goirle, maar
desalniettemin een mooie en leuke pot volleybal in de benen. Volgende
week reizen de heren af naar rode lantaarndrager Voorburg en is het
tijd om wat afstand van de onderste regionen te nemen.