Ieder nadeel heb z'n voordeel

Wijze woorden van een geniale idioot. Laten we eerlijk zijn, Johan Cruijff was een briljante voetballer, een succesvolle coach en een paradepaartje voor het voetbal maar de Nobelprijs voor de wetenschap zie ik hem zo vlug nog niet winnen. Toch sprak hij in alle eenvoud, woorden die je nagenoeg niet kun bestrijden. Zo stelde hij eens; “het moeilijke van een makkelijke wedstrijd, is de tegenstander slecht te laten spelen”. En zo is het!

De wedstrijd van afgelopen zaterdag was er zo één. Sarto liet al bij het inslaan zien dat je er een taaie kluif aan kunt hebben als je ze in hun spel laat komen. We moesten er dus voor zorgen dat de tegenstander niet het gevoel zou krijgen dat er wat te halen viel, en zo geschiedde het.

Het nadeel van een wedstrijd als deze is dat je hem zelf moet maken en dat heeft, zoals Cruijff al aangaf natuurlijk een voordeel namelijk, dat je hem zelf mag maken en het dus in eigen hand hebt.

Ik had me voorgenomen om in dit verslag telkens uitspraken van Johan Cruijff te verweven in de tekst maar dat is nog niet zo makkelijk, als je ze namelijk naar volleybal vertaald, dan slaan ze werkelijk nergens op. Bijvoorbeeld; “als je één goal meer maakt dan de tegenstander, dan win je”. In het volleybal is dat natuurlijk niet het geval, je kunt wel 10 punten meer maken en gewoon verliezen.

Er zijn er echter nog voldoende die helemaal waar zijn maar als een ander mens ze verteld dan denk je, “Ja, zo kan ik ze ook verzinnen.

Zo stelde Johan eens dat, als je voor elke positie de sterkste speler kiest, je nog niet perse het beste team hebt. Of; “ervaring heb je, of je hebt het niet” en “je moet schieten, anders kun je niet scoren”.

Zo kan ik nog een aardig tijdje doorgaan… en dat zette mij aan het denken.

Al deze Cruijffiaanse waarheden zijn in de ogen velen nogal simpel, maar is dat niet juist de oplossing voor veel problemen. Eén van mijn favoriete uitspraken is, “voetbal is simpel, alleen het moeilijkste is om simpel te voetballen”. Dus kunnen we misschien wel stellen, “het leven is simpel, alleen het moeilijkste wat er is, is simpel te leven”.

Een simpel leven… dat lijkt me heerlijk, maar om één of andere rede doen we bijna allemaal moeilijk. Zo werken we onszelf iedere dag (ikzelf voorop) helemaal de rambam om van alles te kunnen kopen waar we geen donder aan hebben, kijk maar eens in al je kasten wat voor onzin je allemaal hebt gekocht door de jaren heen waar je niets mee doet. We willen allemaal een mooi huis, een mooie auto, een Iphone, een flatscreen televisie met een digitale decoder(je hebt anders namelijk maar 67 zenders of zo), minimaal twee koelkasten, HD-recorder en ga zo nog maar een uur of wat door.

Om dit allemaal te hebben, moeten we zoveel werken dat er geen tijd meer over is om er gebruik van te maken. Er is echter iets nog veel belangrijker, als we dan even tijd hebben dan gaan we achter de playstation zitten of scrabbelen op je Iphone zodat er al helemaal geen tijd meer overblijft om samen met leuke mensen iets te doen. Ja, je hoort het goed, mensen scrabbelen op de Iphone terwijl ze dit al in geen jaren meer met iemand in het echt hebben gespeeld, daar is namelijk geen tijd voor.

Waar we gelukkig nog wel tijd voor hebben is, een paar keer per week samenkomen om te volleyballen en, ook daar doen we natuurlijk moeilijk over. Het was de scheidsrechter zijn schuld, de bal was niet goed, het net was te hoog, niet voldoende ruimte achter het veld, de zaal te laag, de tegenstander vervelend, etc, etc…. Maar niet bij heren 2 deze zaterdag.

We gingen met 6 man het veld in, speelde de punten, stonden eigenlijk altijd een paar punten voor en lieten de tegenstander slecht spelen… 4-0 dus.

En zo zie je maar dat we goed zijn in moeilijk doen want, zoal Cruijff zei; “het moeilijke van een makkelijk wedstrijd, is de tegenstander slecht te laten spelen”.

De mazzel