Weer een puntje dichter bij het kampioenschap!

In het weekend van Sinterklaas,
ging heren 1 Sliedrecht klaren, baas!
Tijdens de heenweg hadden zij veel plezier,
in de pausmobiel van Roy was het prima vertier.
In de andere auto werd het Aldi-spel gedaan,
we weten nu precies hoeveel Aldi’s er in elke stad staan.
Ze hadden niet zo’n goede gids,
ze belanden in het kamp dankzij Frits.
Na wat gezoek,
bereidden zij zich voor met een grote speculaaskoek.
Met de nodige AA-drink achter de kiezen,
konden zij natuurlijk niet meer verliezen.

Het huidige team is een mix van nieuwe en oude garde,
wat de Sint wat verwarde.
Martin is terug van een langdurige blessure,
zijn tegenstanders krijgen het tegenwoordig weer zwaar te verduren.
En daar is Freek, die jonge hond,
hij dacht dat Sinterklaas nog echt bestond.
Met dank aan Rorik werd Redkey Goirle vorig jaar kampioen,
hij behoorde toen tot het Udenhout-legioen.
Bob combineert volleyballen met studeren,
maar met zijn voeten uit het glas blijven moet hij nog leren.
Volgens Myrna is Ronald de leukste van het stel,
maar volgens Kyra wint Alex dit wel.
Hierover gaan we niet discussiëren,
wij zijn beide blij met onze knappe heren.
Nieuwkomer Marijn alias 0,0 Rosé,
draagt al gelijk de taak van aanvoerder met zich mee.
Libero Tim duikt voor elke bal,
het is verstandig dat zij steeds zijn kniebeschermers dragen zal.
De kleinste van het stel, Roy van Egmond,
krijgt met zijn lopjes de nodige ballen naar de grond.
Natuurlijk nog Frits, de routinier,
op zijn leeftijd soepel blijven valt niet mee.
De altijd nadrukkelijk aanwezige Joep,
liet ook weer van zich horen in sporthal De Stoep.

De eerste set was niet om over naar huis te schrijven,
het eerste punt zal in Sliedrecht blijven.
Na een flinke voorsprong mocht het toch niet baten,
de details zullen we achterwege laten.

Nu snel op naar de tweede set,
waarin het een en ander werd rechtgezet.
De nodige ballen werden de grond in gehakt,
hopelijk was de moed nu in de Sliedrechtse schoenen gezakt.

De derde set krijgt de roe,
en moet in de zak mee naar Spanje toe.
Die vrouw met fluitje en in een witte broek,
deed soms iets teveel op Sliedrechts verzoek.
Daar sta je dan op je hoge stoel,
zoek een andere hobby, als je snapt wat ik bedoel.

Weinig leek te lukken in set vier,
en daardoor eindigde de wedstrijd hier.
Van andere wedstrijden hebben we meer genoten,
dus nu gauw terug naar de pepernoten.

Myrna en Kyra hebben hun best gedaan,
om de mannen bij te staan.
Onze steun blijkt wel uit dit verslag,
een ding is zeker: dat het daar niet aan lag.

Geschreven door: Myrna & Kyra van de Wiel