Fantastische overwinningen!!!

Soms moet je glorietijden weer even herleven en de helden van weleer terug op hun voetstuk plaatsen. We hebben in Nederland al heel wat sporthelden gekend waarvan de namen voor eeuwig in de sportgeschiedenisboeken zijn vastgelegd maar later veel te weinig herinnerd worden.

Hoe vaak denken we nog aan van der Pol en Wetzelaar, twee helden die in 1929 Europees kampioen 2-mans bob zijn geworden. Ja je hoort het goed, Nederlanders die in deze sport een gouden plak hebben gehaald. En dan te denken dat ze dat deden door een baanrecord te rijden wat op naam stond van een andere Nederlander! Van Curt van de Sandt.

Of Louwe Huizenga die in Oktober 1915 het eerste Nederlandse wereldrecord ooit veroverde. Hij deed dat door een nieuw wereldrecord op de marathon te lopen. Met een tijd van 2 uur, 32 minuten en 40 seconden verpulverde hij het bestaande record met maar liefst 4 minuten. Wat dacht je van Kea Bouman, de eerste Nederlander en enige Nederlandse vrouw die een Grand-Slam toernooi in het tennis heeft gewonnen (Roland Garros, 1927) en de eerste Nederlandse vrouw die een medaille op de Olympische spelen won (Brons, Parijs 1924). Heel veel later won Richard Krajicek na het zien van een naakte vrouw, Wimbledon natuurlijk ook nog een keer. Deze helden worden niet in één adem genoemd met Johan Cruijff, Fanny Blanker-Koen of Sven Kramer maar verdienen dit eigenlijk net zo goed. Net als sportteams die opzienbare prestaties hebben geboekt in het verleden.

Dit doet mij persoonlijk altijd weer denken aan de memorabele Olympische volleybalfinale van 1996 in Atlanta waar Neerlands volleybaltrots eindelijk wist af te rekenen met de eeuwige rivaal Italië. Alle finales van grote toernooien werden in die periode gespeeld tussen deze twee grootmachten en meestal was Italië het team dat er met de gouden plak vandoor ging. Maar niet na de finale van het belangrijkste toernooi, de Olympische spelen. Zo won Rusland 1988 wel in de poulefase van het EK van Nederland, maar ook niet in de finale. Dat kan ook niet als de tegenstander een “once in a lifetime” doelpunt scoort natuurlijk. Lang leve Marco di Basta!!!

Er is echter nog zo’n klapstuk in de vergetelheid geraakt en er zelfs nog nooit over geschreven. Er is niet eens beeldmateriaal van en toch heeft het een enorme impact gehad binnen een sportcultuur.

Het was een wedstrijd waar helden hun heldenstatus kwijt raakte en waar veteranen weer eens een slag aan het front wonnen. Eigenlijk een soort veldslag waarin de Praetoriaanse garde in een blitzkrieg van het derde rijk wisten te winnen. Een modern, sterk en zwaarbewapend leger dat door een antiek maar wel berucht leger, de les wordt gelezen in effectiviteit. Nieuwsgierig???

Op 2 Januari jongstleden, werd er door een magere trainingsopkomst van H1 en H2, besloten om maar een oefenpotje te spelen. Je weet wel… jonge goden van het eerste tegen, voor een deel het eerste van 10 jaar geleden. Het duurde natuurlijk even tot de gewrichten van heren 2 warm waren en daardoor werd de eerste set nog verloren maar de twee daaropvolgend waren voor de Praetorianen. Op het slagveld zijn deze praetorianen altijd ongeslagen gebleven, net als H2 tot nu toe dit seizoen. De enige echte vijand die er voor deze praetorianen is geweest zat in de regering van het Romeinse rijk destijds en werden zij van binnenuit de organisatie ontmanteld. Laten we hopen dat voor de praetorianen van Redkey Goirle, dergelijke politieke dwalingen bespaard blijven.

De mazzel